وبلاگ

خواص ظاهری آب آشامیدنی

خواص ظاهری آب آشامیدنی

خواص ظاهری آب آشامیدنی

این خواص شامل بو و طعم آب, کدورت و رنگ آن است.

بو وطعم

اساسی ترین مساله در مورد آب تصفیه شده عدم داشتن بو و طعم می باشد. بوی آب قاعدتا باید ارتباط نزدیکی با طعم آن داشته باشد. وجود مواد مختلف در آب می تواند بو و مزه خاصی را در ان ایجاد کند. عوامل مختلفی می توانند در ایجاد طعم و بوی آب موثر باشند نظیر جلبک ها, متلاشی شدن گیاهان آبزی و …

آب خالص بدون مزه و بو است. نمک های منیزیم باعث تلخی آب می گردد. ترکیبات آهن دار و آلومینیوم دار در آب, مزه گس را در آن ایجاد می کنند. مزه گندیدگی آب ناشی از وجود املاح آلی در آن است. مزه شور آب ناشی از یون کلرید است. آّب با PH  کوچکتر از 3 مزه ترش و با PH بزرگتر از 9 مزه صابون دارد. آبی که محتوی مقداری گاز اکسیژن است مزه مطلوب تری دارد.

کدورت

کدورت یکی از مشخصات مهم آب و پساب ها محسوب می شود و مقدار آن متناسب با ذرات معلق بسیار ریز است که به طرق معمول ته نشین یا صاف نمی شوند. کدورت پدیده ایست که میزان شفافیت آب را مشخص می کند و به عنوان یک خاصیت ظاهری آب محسوب می گردد. کدورت در واقع میزان مقاومت محلول آب در مقابل عبور نور است که موجب پراکنده شدن و یا جذب نور تابیده به ان می شوند.

رنگ

مواد در حال فرسایش نمک های فلزی نظیر آهن, منگنز و آلودگی های مختلف صنعتی باعث ایجاد رنگ در آب می شوند. به عنوان مثال اگر آب حاوی دی اکسید های آهن باشد در تماس با هوا رنگ زرد-قهوه ای در آن ایجاد می نماید. رنگ خود به دو گونه بیان می شود. رنگی که بعد از حذف کدورت در آب مشاهده می شود, به رنگ واقعی شهرت دارد. در مقابل, رنگ ظاهری به رنگ آب قبل از فیلتراسیون اطلاق می شود که در آن ذرات معلق کلوئیدی نیز نقش ایفا می کنند.

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *